Eind goed, al goed (?) voor Het Witte Paard 2.

Echt goed kun je een score van 6 punten uit 7 wedstrijden natuurlijk niet noemen. Zeker niet als je van de acht basisteams qua gemiddelde rating (1719) de tweede plaats inneemt achter Vredeburg 1 (1736). Maar als je met nog twee ronden voor de boeg zielig onderaan hebt gestaan na één overwinning (1^e ronde) en vier nederlagen, kijk je daar anders tegenaan.

Dat was de situatie bij het ingaan van de 6^e ronde, waarin we op bezoek gingen bij het op de voorlaatste plek staande Purmerend 3.

Onze webmaster meldde op de website na afloop van die wedstrijd juichend de uitslag: een 5-3 overwinning voor de onzen. “Het verslag van Jan Rot zal nog volgen”, of iets dergelijks, voegde André daaraan toe.

Helaas, valse voorlichting, zoals trouwe websitebezoekers zullen hebben geconstateerd. Het toeval wilde namelijk dat ondergetekende op de vrijdagochtend, volgend op de donderdagavond van onze zege, met (bijna) zijn hele familie (18 volwassenen en 8 kinderen) voor een lang weekend naar Zuid-Limburg vertrok. Heel gezellig en een workshop vlaai maken is heel wat anders dan een partij schaken.

Ik las onlangs in de krant dat vervroegd stoppen met werken nadelig zou zijn voor je verstandelijke vermogens. Met name je geheugen zou daardoor sneller achteruit gaan. Wat mij betreft was het in dit geval goed merkbaar dat ik al elf jaar uit het arbeidsproces ben.

Na terugkeer op maandagavond in Wormer kon ik mij weinig details van de wedstrijd Purmerend 3 – Het Witte Paard 2 herinneren. Zelfs mijn eigen partij zou ik niet meer hebben kunnen reproduceren. Maar dat is een kwaal waaraan ik al jaren lijd. Gelukkig zijn er notatieboekjes.

Niet zo goed dus: er kwam op de website geen verslag van onze tweede zege. Vermeldenswaard – ik zie het op het uitslagformulier – is nog wel dat onze spelers aan bord 1 en 2, die tot dan toe in vijf ronden samen slechts vier halfjes hadden gescoord, beide wonnen! Dat waren zoals steeds ondergetekende en André.

Verder waren er overwinningen van Roland en Robin, Remco en Leendert speelden remise, Piet (Zegers) en invaller Ko verloren hun partij.

Hiermee deden we de rode lantaarn over aan de Purmerenders maar aangezien er twee degradatieplaatsen zijn was de situatie nog vrij precair. Wij hadden ons lot nog wel in eigen hand, zoals de uitdrukking luidt. Want in de laatste ronde kwam het eerdergenoemde Vredeburg 1, dat verrassend ook op slechts 4 matchpunten kon bogen, bij ons op bezoek.

26 maart werd dus de dag van de waarheid.

Een week voor die datum kwam Vredeburg nog met een verzoek om uitstel in verband met hun paastoernooi (wat al het hele seizoen op de agenda stond), maar, nog afgezien van strijdigheid met het competitiereglement, konden we het verzoek niet honoreren omdat minstens twee van de onzen op 9 april verhinderd zouden zijn.

Merkwaardig genoeg hadden wij als Ko (“als je niemand anders hebt ben ik er, hoewel ik zaterdagochtend vroeg naar Brabant moet”)  er niet was geweest zelf op 26 maart met 7 man moeten spelen, zo dun is onze invallersspoeling nog steeds.

Ook de Limmenaars telden één invaller. Aan het achtste bord kreeg Ko een ratingloze  tegenstander.

Op het moment dat ik dit relaas op het scherm tik is het maandagavond. Vergeleken met de vorige wedstrijd scheelt dat een dag. Ik herinner me nog enkele details.

Opvallend vond ik de vlotte remise van Roland. Dat een stelling weinig voordeel biedt is voor hem meestal geen beletsel om nog een poosje door te spelen. Ik verdenk hem ervan dat hij niet het risico wilde lopen om zijn eerste nederlaag dit seizoen te lijden. Met 5½ uit 7 is hij nu veruit topscorer! Op afstand volgt Robin, voor wie het seizoen eigenlijk te kort duurde.

Hij boekte een vlotte overwinning, na Purmerend zijn tweede, waaraan een nul en vier remises waren voorafgegaan. 4 uit 7 dus.

Het derde resultaat viel aan het bord van Ko, die weliswaar een pion achter kwam, maar zijn tegenstander zag in het dame-eindspel geen perspectief en bood remise aan. Ko accepteerde uiteraard het halfje. Hij kwam zodoende op 50% ( 1½ uit 3) en kon redelijk op tijd naar bed.

Aan de andere borden werd heel wat langer strijd geleverd. Doordat ik nogal wat bedenktijd gebruikte was al te veel rondkijken er niet bij, maar ik had wel in de gaten dat Leendert en Piet beter stonden, Remco had ook kansen, en André stond moeilijk. Wat mijzelf betreft bracht het lange denken niet erg veel rendement.

Nadat Piet en Leendert hun voordeel in winst hadden omgezet en de problemen André boven het hoofd waren gegroeid, maakte ik in het eindspel een fout die de remisemarge overschreed, zodat het 4-3 kwam te staan. Eén matchpunt was binnen, maar de resterende partij van Remco bood vooruitzichten op meer. Weliswaar sloeg hij niet de gemakkelijkste winstweg in, maar met koning en toren kon hij nog net op tijd het promotieveld van des tegenstanders enig overgebleven pion onder controle krijgen.

Zo eindigde een toch wel spannend duel met 5-3 in ons voordeel. Hiermee bezetten we in de voorlopige eindstand (twee wedstrijden moeten nog gespeeld worden) zelfs de 4^e plaats.

Met 6 punten ver achter kampioen Opening ’64 (13 uit 7), Oppositie (9 uit 6 met nog het onderaan staande Purmerend 3 voor de boeg) en Bakkum (8 uit 6, moet nog tegen Bergen 2 dat 4 punten heeft). Alle kans dus dat we met de 6 uit 7 vierde blijven, wat wel aangeeft dat het onderaan dringen was.

Nog even de gedetailleerde uitslag:

1	6239948	Jan Rot	1872	-	8062142	K. Kramer	1898	0-1
2	7957015	Andre Meester	1832	-	7957972	Bob Stolp	1774	0-1
3	7786867	Roland van Soest	1781	-	6039429	Jos Admiraal	1817	½-½
4	7145028	Remco ten Hagen	1666	-	7838149	E. Stolp	1718	1-0
5	7526948	Leendert Saarloos	1738	-	7817326	Harold Ebels	1671	1-0
6	8207804	Piet Zegers	1667	-	8384871	Niels Hageman	1904	1-0
7	7889288	Robin Mandersloot	1599	-	7366348	Gert-Jan Hafkamp	1656	1-0
8	7942473	Ko Buntsma	1389	-	8431137	Bert Hollander		½-½
			1693				1776

 

De gemiddelde rating van Vredeburg is berekend zonder bord 8. Aannemend dat Bert Hollander geen hogere rating zou hebben dan Ko, lijkt mij 1728 een juistere weergave van zaken. Piet Zegers heeft trouwens een prestatie van wereldformaat geleverd als je de rating van zijn opponent ziet!

Volgend seizoen dus weer in de 2^e klasse NHSB.

Vierde nederlaag bezorgt Witte Paard 2 de rode lantaarn (door Jan Rot).

Het tweede begon het seizoen zo goed, Caïssa 3 werd in Hoorn met 5-3 verslagen. Maar sindsdien is er geen matchpuntje bij gekomen.
Nu moet gezegd worden dat we de bovenste drie van de ranglijst inmiddels gehad hebben, maar echt veel sterker waren die teams (op papier) toch ook weer niet.
Na het 3-5 verlies van afgelopen vrijdag tegen Oppositie 1 staan we met 2 matchpunten en slechts 15½ bordpunten op de onderste plaats. Boven ons bevinden zich Caïssa 3 en Purmerend 3 met 3 matchpunten, daar weer boven zien we Bergen 2 en Vredeburg 1 met 4 matchpunten. Op 11 maart gaan we naar Purmerend. Als daar niet gewonnen wordt is degradatie welhaast onvermijdelijk. Zie voor de stand van zaken in de 2^e klasse B NHSB: http://www.newinchess.com/nhsb/index.php?pageID=2&seizoenID=2009&klasseID=484 
Na even wachten op vier Heiloo’ers, die via De Pion in Wormer naar De Boed kwamen, kon om kwart over acht de strijd beginnen. De stand was toen al ½-½ want Robin had in zijn vooruit gespeelde partij het punt gedeeld met Herman Limmen. Of hij ook kans op winst of verlies heeft gehad weet ik niet maar gezien de ratings was het voor hem een redelijk resultaat.

Ik verwachtte, zei ik in mijn openingswoordje, voor ons een beter resultaat dan vorig seizoen, toen we met zeven man en enkele invallers in Heiloo met 5½-2½ verloren. “Nu zijn we ongeveer in de sterkst mogelijke opstelling, dus dat belooft wat”, hield ik de bezoekers voor. Veel beloven en weinig geven doet de gekken in vreugde leven. Helaas bleek dit gezegde deze avond weer eens van toepassing. We hebben geen moment uitzicht gehad op ook maar één matchtpunt. Of misschien toch wel, na ruim anderhalf uur spelen, toen Roland met slim spel de dame van zijn tegenstander in de val lokte. Maar hij leverde daar wel een toren en loper voor in, zodat het nog geen gelopen race was. Ongeveer tegelijkertijd vielen toen twee nullen te noteren. Leendert sneed in gelijke stelling met een fatale paardzet de enige vluchtweg voor zijn dame af en Remco had zichzelf een tochtige stelling met de koning in het midden bezorgd waarop zijn tegenstander naar hartenlust kon prijsschieten. Roland haalde met zijn actieve dame toch langzaam maar zeker het punt binnen, maar kort daarna werd de achterstand weer vergroot doordat Joop in een zo goed als zekere remisestelling zijn 36 zetten niet binnen de toegestane anderhalf uur kon voltooien. Ikzelf kon na veel geruil in de opening met loper en paard tegen twee lopers geen voordeel behalen. Toen bovendien lopers van ongelijke kleur overbleven was de remise een feit. De tijdcontrole was inmiddels dus gepasseerd en Piet (kwaliteit minder) en André (na enkele offers in een eindspel met vier pionnen tegen een toren) kwamen met hun tegenstanders remise overeen. Een half bordpunt meer dan vorig jaar, 3-5.

Witte Paard 2  (1719)                   Oppositie 1                         (1726)

Jan Rot              (1872)             – Simon Smit                         (1861)             ½-½
André Meester     (1832)             – Albert Bouma                      (1801)             ½-½
Roland van Soest (1781)             – Cor van Etten                     (1753)             1-0
Remco ten Hagen (1666)             – Bouke Woudstra                  (1730)             0-1
Leendert Saarloos (1738)            – Frits v.d. Werff                    (1715)             0-1
Piet Zegers         (1667)             – Fred Smith                          (1636)            ½-½
Robin Mandersloot (1599)            – Herman Limmen                    (1651)            ½-½
Joop Dragstra       (1599)            – Bob Bosma                          (1664)             0-1

Bakkum opnieuw veel te sterk voor Witte Paard 2 (door Jan Rot).

In mijn welkomstwoord, dat een beetje haastig moest worden afgewerkt omdat de (tweede) vooruitspeelpartij voor het 1^e van Tjerk van Blokland tegen Waagtoren 2 al was begonnen, herinnerde ik aan de 7-1 nederlaag die ons tweede ruim twee jaar geleden leed in Bakkum.
We wilden ons voor deze schande natuurlijk graag revancheren, maar dat zou niet meevallen. We begonnen namelijk met een 0-1 achterstand.
Remco had ook al vooruit gespeeld. Hij bracht na afloop per e-mail verslag uit. Nadat hij zichzelf twee inactieve stukken had bezorgd gaf hij ook nog de kwaliteit weg en vond het toen welletjes.
Over het precieze verloop van de wedstrijd kan ik maar weinig melden omdat ik zelf na een passieve opzet al mijn aandacht nodig had om zo goed mogelijk stand te houden. Wel zag ik dat in de eerste anderhalf uur de strijd redelijk gelijk opging. Toen viel de eerste tegenvaller te noteren aan het bord naast mij, waar de totaal uit vorm zijnde André een stuk verspeelde. Hij poogde er daarna nog wat van te maken maar kreeg geen kans meer.
Eerder was Piet Zegers al met zijn tegenstander aan het analyseren hoe zijn nederlaag, die ik niet had zien aankomen, voorkomen had kunnen worden. 0-3 dus.
Op de andere borden weinig of geen winstperspectief. Herintreder Joop had een tamelijk ingewikkelde stelling, Michiel probeerde een dubieuze aanval op te zetten, Robin en Roland kwamen in remiseachtig vaarwater en ikzelf, zoals gezegd, stond moeilijk maar hoopte nog op een tegenstoot. Dat lukte zowaar, mede doordat mijn tegenstander (ex-ZSC/Saende) het goede plan niet koos. In lichte tijdnood verzwakte hij zijn stelling dermate dat ik zelfs riant kwam te staan. Een gevaarlijk uitziende aanval op mijn koning kon ik opvangen, maar helaas overzag ik toen een direct winnend schaak. Ziehier het slot van de partij.
Nadat ik (zwart) door een opmars van de f- en g-pion mijn tegenstander in verwarring had gebracht ontstond na mijn 35^e zet onderstaande stelling:

XIIIIIIIIY
9Rvl-+-trk+0
9+-+-+-+-0
9-sNp+-sn-zp0
9+-zPp+-+-0
9-+-+-zpP+0
9+-+-wqL+P0
9-+-wQ-+-+0
9+-+-+-+K0
xiiiiiiiiy
Met nog iets meer dan een minuut voor de 36^e zet durfde Henk v.d. Eng dameruil niet aan en speelde 36. Dg2, waarop ik na 36…., Dxc5 werd verrast door de opstoot 37. g5. Gelukkig had ik de tijdcontrole achter de rug en kon de juiste reactie vinden: gewoon 37…., hxg5. 38. Dxg5+, Kh8! 39. Dh6? Waarom dit nogal wat slechter is dan 39. Dh4+?  Zie het vervolg: 39…., Ph7 40. Pd7?? Dit had onmiddellijk moeten verliezen, maar na 40…., Dc1+ 41. Kg2 (na 41. Kh2 ziet Fritz mat in 11) verwierp ik 41…., Tg8+ wegens 42. Lg4, totaal over het hoofd ziend dat dan 42…., f3+ de dame wint. Vandaar dat deze beter op h4 had kunnen staan. Ik speelde 41…., Dd2?? 42. Kf1, Te8 en kreeg na 43. Txb8?? nog een kans om het uit te maken, te beginnen met 43…., De1+. Ook dit zag ik niet, sloeg meteen terug, 43…., Txb8 44. Pxb8, Dc1+ 45. Kf2

Op mijn vraag na deze zet, hoe de stand was kreeg ik te horen dat we al op een beslissende achterstand stonden: 1½-5½. Michiel had gegokt en verloren, Joop, Robin en Roland waren remise overeengekomen. Ik besloot dat toen ook maar te doen: 45…., De3+ met remiseaanbod. Via 45…., Db2+ had ik het paard terug kunnen winnen maar dan viel meteen pion c6.

Wanneer leer ik echt schaken?
“Jullie hebben 100% meer gescoord dan in onze vorige ontmoeting”, merkte een van de tegenstanders met een kennelijk positieve instelling op.
Terzijde: de partij van Tjerk was remise geworden, waardoor na het verlies van Jaap de Berg een week eerder, het eerste de volgende dag met een ½-1½ achterstand begon.

Witte Paard 2              (1680)     Bakkum 1                           (1703)

Jan Rot                      (1872)  – Henk v.d. Eng                      (1803)             ½-½
André Meester             (1832)  – Peter Siekerman                   (1804)             0-1
Roland van Soest         (1781)  – Fons Vermeulen                    (1758)             ½-½
Piet Zegers                 (1667)  – Arno Schlosser                     (1703)             0-1
Remco ten Hagen        (1666)   – Ruud Kloek                                                0-1
Robin Mandersloot       (1599)   – Adri Twisk                           (1590)             ½-½
Michiel v.d. Wal          (1426)   – Gren Noteboom                     (1691)             0-1
Joop Dragstra             (1599)  – Jacob Bleijendaal                    (1575)            ½-½

Opnieuw een gevoelige nederlaag voor Witte Paard 2 (door Jan Rot).

In de 3^e ronde van de NHSB-competitie is ons tweede achttal er niet in geslaagd om zich te revancheren voor de 3-5 nederlaag tegen Bergen 2.
De wedstrijd in Sint Pancras tegen Opening ’64, die op verzoek van de thuisclub een week eerder gespeeld werd, eindigde nog dramatischer voor ons: 5½-2½. En dat terwijl de gemiddelde rating, evenals trouwens tegen Bergen 2, ruim in ons voordeel uitviel. Maar dat zegt dus duidelijk niets.
Na een kleine anderhalf uur spelen vielen al de eerste klappen. Onze beide Pieten, gebroederlijk naast elkaar gezeten aan bord 6 en 7, deden vlak na elkaar een stuk in de aanbieding. Voor Piet Zegers reden om gelijk te capituleren, Piet van Tellingen legde niet veel later ook zijn koning om.
Remco kreeg een loperoffer op h6 voorgeschoteld en reageerde daar ogenschijnlijk koelbloedig op. Hij nam het offer aan en plaatste een zwarte toren op c1. Het zag er wel aardig uit maar zijn stukken kwamen nogal verspreid te staan en daarvan kon zijn tegenstander profiteren, wat de stand op 3-0 bracht.
Met dezelfde achterstand tegen Caïssa 3 in het geheugen wilde ik nog niet wanhopen. Op de andere borden was de strijd nog volop gaande.
Maar toen André plotseling een invasie van witte stukken niet bleek te kunnen weerstaan en de vierde nul liet aantekenen – overigens ook al zijn vierde (de bekerwedstrijd tegen Volendam meegerekend) voor het 2^e dit seizoen – werd het perspectief wel erg somber.
Mogelijk - door de naderende tijdnoodfase in mijn eigen partij is me dat ontgaan – had Robin of Leendert inmiddels al voor het eerste tegengeluid in de vorm van een remise gezorgd. Voor eerstgenoemde was dat – met een pion minder lag verlies meer voor de hand – een meevaller, voor laatstgenoemde – hij dacht met een kwaliteit meer de winst voor het grijpen te hebben – een teleurstelling.
Bij 5-1 hoefde ik in een gelijkstaand eindspel geen geforceerde winstpoging meer te doen en accepteerde het remiseaanbod van mijn opponent.
Lest best. Ons enige winstpunt kwam van Roland. Hoe hij de kwaliteit achter kwam heb ik niet gezien maar ik moet eerlijk zeggen dat ik zijn compensatie in de vorm van een tripelpion op de c-lijn niet erg vertrouwde. Maar via een geslaagde samenwerking met zijn loper en koning lukte het de voorste van het trio toch de weg naar de overkant te vinden. Mede mogelijk gemaakt door weinig gelukkige torenmanoeuvres van wit.

Gedetailleerde uitslag:

H. Brain                      (1865) –     Jan Rot                             (1872)             ½-½
P. Verkerk                   (1681) –     André Meester                   (1832)             1-0
F. Volkers                   (1682) –     Roland van Soest                (1781)             0-1
R. v.d. Ziel                  (1671) –     Remco ten Hagen                (1666)             1-0
M. Veenstra                (1615) –     Leendert Saarloos                (1738)             ½-½
N. Spaan                     (1564) –    Piet Zegers                        (1667)             1-0
F. Kelderman              (1449) –     Piet van Tellingen                 (1388)             1-0
D. Wolkers                  (1470) –     Robin Mandersloot               (1599)             ½-½  

Gemiddelde rating       (1624)                                                (1692)

Op 11 december staat Witte Paard 2 – Bakkum op de agenda. Om minstens twee redenen zou een overwinning dan zeer welkom zijn. In de eerste plaats natuurlijk om niet dan al in degradatiezorgen te komen. De tweede reden is het uitwissen van de smadelijke 7-1 nederlaag in Bakkum in seizoen 2007/2008.

2e rond: Het tweede kan goede start geen vervolg geven (door Jan Rot).

Op het laatste moment moest er toch nog een invaller geregeld worden omdat Joop zich afmeldde.
Ko, altijd beschikbaar, zegde zelf een afspraak af, was om acht uur aanwezig maar liet toch maar Piet van Tellingen – “als ik kan wil ik altijd spelen” – zijn plaats aan bord 7 innemen.
Toen kon de thuiswedstrijd in de 2^e ronde van de NHSB-competitie tegen Bergen 2 beginnen.
    Jan heette de bezoekers welkom en herinnerde nog even aan de laatste wedstrijd van vorig seizoen, toen Witte Paard 2 in Bergen het degradatiegevaar afwendde door een 5-3 zege.
We gingen de strijd nu daarom gematigd optimistisch aan.
Maar wat viel dat tegen. Er waren na een kleine anderhalf uur spelen nog maar weinig positieve zaken te melden. Een rondje langs de borden:
1. Jan zat weer passief te doen. Hij gaf zijn tegenstander alle ruimte om zijn stukken fraai op te stellen.
2. André had een ingewikkelde stelling waarin nog van alles mogelijk was.
3. Roland verschanste zich achter een muur van pionnen, eigenlijk helemaal niet zijn stijl.
4. Remco had met de witte stukken niet veel voordeel weten te behalen.
5. Leendert verdedigde weer eens de damegambietpion en kwam daardoor passief te staan.
6. Piet Zegers ging er onbevangen tegenaan en kon wel op enig stellingvoordeel bogen.
7. Piet van Tellingen overleefde een inbraak van een witte pion in zijn koningsstelling en kwam zelfs een pion voor.
8. Robin gebruikte veel tijd en had een licht overwicht.

We hebben wel eens meer wedstrijden gespeeld waarin het lange tijd moeilijk ging maar zo tegen de tijdcontrole brak dan de zon door. Nu helaas niet. Wel wist Jan zich langzaam maar zeker los te werken en behield Piet Z. zijn voordeel in de vorm van een vrijpion, maar aan de andere borden schoot het niet op.
    Piet van T. had ondanks zijn pluspion een lastige stelling, verspeelde een kwaliteit en verloor vervolgens kansloos.
    De tegenstander van André bleek listiger dan hij en dat betekende onze tweede nul.
    Roland, Remco en Leendert kwamen niet tot verrassende acties en moesten met remise genoegen nemen.
    Tussendoor had Piet Z. ons eerste, naar later bleek ook enige winstpunt gescoord.

Bij een 2½-3½ achterstand was de hoop nog gevestigd op Jan en Robin, maar beide hadden zij geen echte winstkansen. Jan belandde nadat zijn tegenstander de tijdnood had overleefd in een ongunstig eindspel met loper tegen sterk paard. Hij hield het niet. Toen was onze nederlaag een feit en zag Robin geen noodzaak om door tijdsoverschrijding te winnen, dus bood hij remise aan.
    Weer 3-5, revanche voor Bergen. Opvallend is dat onze twee topborden, vorig jaar ook topscoorders, het voor de tweede achtereenvolgende keer lieten afweten.

Gedetailleerde uitslag:

Jan Rot (1872)             – Martin Duinmaijer (1776)      0-1
André Meester (1832)    – Tijmen Grondhout (1724)     0-1
Roland v Soest (1781)   – Harry Peters (1724)            ½-½
Remco ten Hagen (1666) – Simon Greve (1767)           ½-½
Leendert Saarloos (1736) – Rein Morrema (1612)         ½-½
Piet Zegers (1667)         – Bert van Burgel  (1690)       1-0
Piet van Tellingen (1388) – Rudolf Rijnveld (1641)         0-1
Robin Mandersloot (1599) – Onno Polet (1374)             ½-½

Gemiddelde rating (1692)    -   (1663)

Op vrijdag 20 november is alweer de volgende wedstrijd, uit tegen Opening ’64 in Sint Pancras. Zij wonnen al met 5½-2½ van Bergen 2. Moeten we het ergste vrezen?

1e ronde: Ook het tweede achttal start met winst. (door Jan Rot)

Aanvankelijk was ons tweede ingedeeld in de 2^e klasse C van de NHSB-competitie 2009/2010. Dat had interessante ontmoetingen opgeleverd met streekgenoten Assendelft, Krommenie en De Pion. Doordat ergens een team zich terugtrok ging de competitieleider wat veranderen en kwamen wij toch weer in 2B terecht. Daar komen we enige oude bekenden tegen: Bakkum, Bergen 2, Opening ’64, Oppositie en Purmerend 3. Nieuw voor ons zijn Vredeburg en Caïssa 3 (Hoorn). Laatstgenoemd team, pas gepromoveerd uit de 3^e klasse, was onze tegenstander in de eerste ronde. We vertrokken met een zevental en een 0-1 achterstand want André had al een week eerder de reis naar Hoorn gemaakt (hij ging op zet 16 in de fout, stukverlies en opgegeven) omdat hij voor Boven IJ 3 ook op 6/10 moest spelen tegen Caïssa 8 (Amsterdam) (uitslag 4-4, met helaas alweer een nul voor André, zag ik op de site van Nieuwendam, dat samen met TOZ in de bond Boven IJ heet). Misschien interessant om te weten: zelf speel ik dit seizoen ook voor Boven IJ 3, maar voor deze avond kreeg Het Witte Paard bij mij uiteraard voorrang. Degene die voor mij inviel scoorde wel een punt. Volgende ronden van Witte Paard 2 en Boven IJ 3 vallen gelukkig niet samen.

Goed, we zijn omstreeks acht uur in De Huesmolen aangekomen. Robin, die Ko en Piet meenam en Roland in Krommenie oppikte, maakte een ommetje via Bus en Dam. Leendert, met Remco en Jan in de auto, reed ook iets om vanwege een openstaande Julianabrug.
Nadat we, om de 3^e bordspeler van Caïssa in zijn rolstoel wat manoeuvreerruimte te geven, in de volgorde 1, 4, 5, 6, 7, 8, 3 achter de glimmend nieuwe borden en stukken hadden plaatsgenomen gaf Caïssa- en NHSB-voorzitter Fred Avis het startsein met de opdracht aan de Horinezen om hun huid zo duur mogelijk te verkopen. Uit de tussenstand na ongeveer 2½ uur spelen zou je kunnen afleiden dat die boodschap was overgekomen: 3-0 in ons nadeel.
    Daarbij moet (wanneer trouwens niet?) gezegd zijn dat de verliezers, in dit geval Robin en Jan aan onze kant, de nodige medewerking verleenden door op vrij knullige manier een stuk in de aanbieding te doen. Voorbeeld (André) doet volgen. Maar daarbij bleef het gelukkig. Een blik op de andere borden gaf mij de indruk dat er minstens 4-4 in moest zitten en die verwachting bleek niet ongegrond.

Piet ving in zijn gebruikelijke snelle stijl koelbloedig een opmars van wit op de koningsvleugel op en toen zijn tegenstander in lichte tijdnood de onderste lijn verwaarloosde was het snel bekeken. Vervolgens gaf Remco de kwaliteit die hij in de wacht had gesleept op het juiste moment terug voor een winnend pionneneindspel en trok Roland een toreneindspel met pluspion eveneens naar zich toe. Leendert, die al kort na de opening een machtig centrum had opgebouwd, won met een vorkje een stuk, legde met zijn verre vrijpion de tegenstander lam en won zoals hij wou: 4-3 voor ons. Toen verzamelde de meute zich rond het 8^e bord, waar Ko onverzettelijk de aanvalspogingen van Jan Haijer (260 ratingpunten meer!) ontzenuwde en een machtige zwarte vrijpion op h2 posteerde. Onderstaande stelling ontstond na zet ?? van zwart.